کج سلیقه گی در انتخاب برگزیدگان نخستین جشنواره رسانه و محیط زیست
اصل خبر
«برگزيدگان نخستين جشنواره رسانه و محيط زيست شب گذشته در آييني با حضور محمد جواد محمدي زاده رييس سازمان حفاظت محيط زيست، معاونان سازمان حفاظت محيط زيست و جمعي از فعالان عرصه محيط زيست معرفي و با اهداي تنديس جشنواره تقدير شدند. در بخش وبلاگ های زیست محیطی نیز وبلاگ آهیب از مدرسه نمونه مردمی شهرستان دیر رتبه اول و وبلاگ دانشجویی » علی گو» و سکینه رجایی » رتبه دوم و سوم را کسب کردند. در بخش سایت ها نیز از نظر داوران اثری شایسته دریافت رتبه های اول تا سوم شناخته نشد، اما از سایت » پرندگان » که توسط » اکبر نعمتی » طراحی شده تقدیر به عمل آمد.»
نتیجه انتخاب برگزیدگان برگزیدگان نخستین جشنواره رسانه و محیط زیست اعلام شد و نتیجه چیزی جز تاسف نداشت برای همه کسانی که چندین سال سعی کردند با تولید محتوا و پیگیری مستمر مسایل محیط زیست، فضای مجازی را به «مساله محیط زیست» حساس کنند.
راستش وقتی اعلام شد که «نشست داوري آثار ديجيتال در سازمان حفاظت محيط زيست توسط خبرگان این حوزه» در حال انجام است خوشحال شدیم. + تصاویری از داوران ولی پایانش یاس آور بود.
یعنی از بین این همه وبلاگ نام آشنایی چون مژگان جمشیدی، سام خسروی فرد و حسین عبیری گلپلیگانی و غیره (اینها جزو فهرست داوری بودهاند) هیچ کدام شایسته انتخاب نبود؟ آثار ديجيتال. کاش دوستان اعلام کنند معیار شایستگی از نظر ایشان چه بوده؟
این عدم شایسته اعلام کردن فعالان محیط زیست در فضای وب، آب سردی بود بر تن همه کسانی که این سالها سعی کردند موضوع محیط زیست را در فضای مجازی جا بیاندازند. و البته نشان داد مسوولان دولتی همچنان با حوزه رسانههای دیجیتال بی گانهاند و آشنایی با فضای مجازی و فعلان این بخش ندارند.
عدم تبلیغات مناسب جشنواره در فضای مجازی و اینکه عملا در روزهای پایانی این بخش به جشنواره اضافه شده بود.عدم اطلاع رسانی شفاف درباره جشنواره (طوری که تا یک روز قبل از جشنواره سایت سازمان محیط زیست کار نمیکرد) شواهدی بر این مدعاست.
ورودی دستهبندی شده در: محیط زیست. برچسبها: .
10 دیدگاه مال خود را بیافزایید
پاسخی بگذارید
این نوشته را دنبالک کنید. | از راه آراِساِس در دیدگاهها مشترک شوید
1.
محمد درويش | 2010/11/29 در 13:38
درود بر آقا مهدي كم پيدا:
نخست آن كه ماجراي اين جشنواره، فرصتي را براي مسئولان سازمان مي توانست ايجاد كند تا همراهي ها و همدلي ها بيشتر شود كه همانگونه كه انتظار مي رفت، اين فرصت هم سوخت و آنها نشان دادند كه از آي كيو مناسب در چنين مقاطعي از تاريخ برخوردار نيستند! هستند؟
.
دوم اين كه مهدي جان تو حق نداري كه انتقاد كني!
درست است كه وبلاگت فيلتر شد؛ اما انگار بدت نمي آمد كه فيلتر شود! زيرا ديگر هيچ كوششي براي گشودن يك تارنماي جديد نكردي! كردي؟
اين انتظار را داشتم و داشتيم كه با توجه به حضورت در آن سوي آب و نوع موضوع تحصيلي ات، گاه به گاه به ارتقاي محتواي وبلاگستان فارسي كمك كني و مطلبي را انتشار دهي و يا از وضعيت محيط زيست مالزي برايمان بگويي و نوع نگاه مردم آنجا …
.
لطفاً بهانه كمبود وقت و از اينجور حرف ها را هم برايمان نياور كه درويش جوش مي آورد! نمي آورد؟
2.
مهدی | 2010/11/29 در 14:36
ممنون آقای درویش عزیز. نمی توانم کتمان کنم “روحیه ام برای نوشتن اصلا خوب نیست.” گرچه به واسطه چند کار همزمان در دانشگاه وقت کمی دارم. در مورد جشنواره اضافه کنم بگذریم از این که من توقع داشتم یا نداشتم گرین بلاگ توسط آقایان دیده شود. ولی اینکه هیچ سایتی شایسته نباشد جای سوال جدی دارد.
3. مهار بیابان زایی » بایگانی » تبریک به جواد حیدریان و ابوطالب ندری | 2010/11/29 در 14:52
[...] همین باره البته مهدی اشراقی عزیز هم حرفهای حسابی زده است! نزده است؟ VN:F [1.9.6_1107]please [...]
4.
سام خسرويفرد | 2010/11/29 در 16:17
مهدي عزيز،
اين نوع داوريها انگيزه بيشتري دست كم به من ميدهد كه بنويسم و حرفم را بزنم بدون آن كه اندكي به سمتي متمايل شوم.
دوست مشتركي اصرار كرد كه آثاري بفرستم و تمام زحمات را البته او كشيد و مدارك را جور كرد و فرصت. اميدوارم با ديدن نتيجه متوجه شده باشد چرا ميلي به اين كار نداشتم و باز متوجه شده باشد كه درست پيشبيني ميكردم.
به قول شاملوي بزرگ:
ما با نگاه ناباور فاجعه را تاب آورديم
هيچ كس برادر خطابمان نكرد
و به تشجييع ما تكبيري برنياورد.
فاجعه را تاب آورديم و تنهايي را
و اكنون در اعماق خاكستر
ميتپيم.
5.
خوارزمی | 2010/11/30 در 08:21
درود…
سپاس از همه اونایی که اینقده در سطح وسیع!! در باره این برنامه اطلاع رسانی کردن.
نمیگم اینایی که جایزه بردن لایق نبودن اما وب گاههای دیگه ای هم بود که انصافا در این عرصه خیلی فعال بودن که شمام بهتر از من می دونید
کدوما رو می گم. بهر حال بازم جای شکرش باقیه یکی پیدا شد و کمی از این فعالیت ها قدر دانی کرد.البته کسی انتظار قدردانی نداره چون این وظیفه ماست که از محیط زیستمون حفاظت کنیم. موفق باشید
6.
محمد درويش | 2010/11/30 در 08:59
با سام عزيز كاملاً موافقم و مانند او فكر مي كنم كه:
«گواهىنامهها و تقديرنامهها و لوح هاي سپاسي که بر روى ديوار نصب شدهاند براى ما احترام و منزلت به ارمغان نخواهند آورد.»
.
احترام واقعي هنگامي آدمي را لمس مي كند كه بداني در پيشگاه وجدانت سرافكنده نبودي و كاري نبوده كه مي توانستي انجام دهي، اما ندادي.
وجدان يگانه محكمه اي است كه هرگز فريب نمي خورد.
درود …
7.
سام خسرويفرد | 2010/12/01 در 13:44
جناب درويش
بيشتر كه دقت كردم ديدم مطلبي از من كانديدا شده با عنوان
به كجا چنين شتابان؟
هر چه گشتم ديدم در مطالبي كه برايشان فرستادم چنين چيزي نبوده، گزارشي مفصل درباره انرژي در مجله هاي تازه هاي انرژي نوشته بودم كه يكي از ميان تيترهايش اين بود «شتابان به كجا؟»
وقتي چنين اشتباه فاحشي را منتشر ميكنند ميتوان نتيجه گرفت دادستان از چه قرار است. نوشتهام در آتشنوشت كه:
چنين مراسمي براي تشويق كساني است كه «خودي» ناميده ميشوند و تنها به شماري از «غيرخودي»ها آن هم براي خالي نبودن عريضه و خواباندن قال جايزهاي ميدهند. خاصه اين كه بودجهاي هست بايد خرج شود و سفرهاي كه عدهاي بايد هياتي و برادرانه كنار هم لقمهاي بردارند.
8.
مهدی اشراقی | 2010/12/01 در 14:41
ممنون آقای درویش عزیز. شخصا هرگز دنبال این مسایل نبوده و نیستم. کسانی که من را از نزدیک میشناسند می توانند قضاوت کنند. حرفم این است که از این همه وبلاگ موثر در این جشنواره حرفی به میان نیامد و از آن بدتر هیچ سایتی در این زمینه شایسته نبود. آیا گرین بلاگ بعد از چهار سال حداقل شایسته دیدهشدن توسط آقایان نبود؟
9.
سام خسرويفرد | 2010/12/01 در 18:46
مهدي جان
نبود!
اين تنها پاسخي است كه مي توان دريافت كرد از نتيجه آن مثلا مسابقه يا جشنواره يا هر نام ديگري كه دارد.
وقتي مورد توجه قرار نميگيري و عدهاي نميخواهند ديده شوي، يعني ديده ميشوي! اتفاقا بهتر از آنان كه اسمشان را يك بار ميشنوي ديده مي شوي…اما ميخواهند كه نبينندت…
همين انگيزه است!
و نشان ميدهد كارت را درست انجام دادهاي!
10.
محمد درویش | 2010/12/06 در 00:01
به سام:
احتمالاً «به کجا چنین شتابان» به خودشان برمی گردد! نه؟
.
به مهدی:
به نظرم دوستان بدشان نمی آید که یه جوری سر گرین بلاگ را زیر آب کنند! جایزه پیش کش رفیق!
.
درود …